فضاهای محصور

Confind space
 
 
 


 
این فضاها شامل کانال ها،تانکها،مخازن،گودال ها،تونل ها،زیر دریایی ها وسایر مکان هایی است که افراد به تهویه طبیعی کافی دسترسی ندارند.کار در چنین فضاهایی به علت قصان اکسیژن ویا  ایجاد گازه وبخارات سمی مثل دی اکسید کربن،مونوکسید کربن،متان،آمونیاک،سولفیدهیدروژن وگازها وبخارات نفتی،باعث ایجاد مسمومیت و یا مرگ می شود.علاوه براین حضور گازهای قابل اشتعال مثل بوتان و پروپان میتوانند موجب انفجار گردند.در چنین  محیط های اکسیژن هوا بواسطه ی انجام برخی واکنش های شیمیایی،جذب توسط خاک و یا مصرف تسط افراد به مرور رو به کاهش می گذارد.فعالیت در اتمسفری که نسبت اکسیژن آن پایین است بدون هیچ گونه علامت مشخص و واضحی در مدت زمان کوتاهی باعث کاهش هوشیاری می شود.
 
اثرات غلظت های کم اکسیژن به شرح زیر است:
 
۱۳-۱۶ درصد اکسیژن درر هوا : گیجی وتنگی نفس به هنگا فعالیت،افزایش ضربان قلب وتعداد تنفس،کاهش قابلیت تمرکز که البته بازیابی آن با  تلاش امکان پذیر است.
 
۱۰-۱۳درصد اکسیژن در هوا:قضاوت نادرست،خستگی سریع وغش بواسطه ی فعالیت،از دست رفتن حس درد وبی ثباتی در احساسات.
 
۶-۱۰ درصد اکسیژن در هوا :تهوع واستفراغ،عدم توانایی انجام فعالیتهای عضلانی وحتی حرکت دادن اندام.
 
کمتر ز ۶ درصد اکسیژن در هوا : از دست رفتن هوشیاری،غش یا کما و مرگ سریع.


 
نمونه تابلوهای ایمنی در مورد فضاهای محصور: